Rozmnażanie
Gdy spotkają się dydelfy dwóch różnych płci od razu dochodzi do kontaktu. Samiec zaczyna obwąchiwać samicę, wydaje pomruki, piski, zgrzyta zębami. Stara się wspiąć na samicę, ta jednak, jeżeli nie jest w okresie rozpłodowym, zaczyna wydawać bardzo agresywne i ostre okrzyki i próbuje go ugryźć. Wówczas samiec rezygnuje ze swych prób, piszczy cicho i, odrzucony, odchodzi. Jeżeli samica jest w okresie rui, zachowuje się wobec zalotów samca zupełnie biernie - po prostu staje i czeka na jego działanie. Ten wspina się na nią i chwyta przednimi łapami oraz zębami. Kopulacja trwa do około 20 minut, a po zakończeniu samica od razu zaczyna wykazywać wobec samca dużą agresję. Nie zgadza się już na więcej kontaktów, w całym swoim cyklu rozpłodowym dopuszcza tylko do jednej kopulacji. Samica rodzi młode już po 13 dniach ciąży. Noworodki są w bardzo wczesnym stadium rozwoju, mierzą tylko półtora centymetra i ważą około 0,15 grama. Zaraz po narodzeniu muszą samodzielnie przebyć drogę do matczynej torby, gdzie przysysają się mocno do jednego z sutków, oczywiście, jeżeli ta "wędrówka" im się powiedzie, co nie dzieje się zawsze. Właśnie w torbie dokonuje się ich dalszy rozwój. Małych dydelfów rodzi się wiele, nawet do 25. Przeżywają tylko te, które pierwsze dotrą do czynnych sutków, a tych jest najczęściej 10.