Historia
Pierwszy znany nam przodek dydelfa żył na terenie Ameryki Południowej około 70 milionów lat temu - jeszcze razem z dinozaurami. Gdy kilka milionów później gady te wyginęły, torbacze zaczęły się bardzo szybko i sprawnie rozwijać przejmując świat w swoje władanie. Około 60 milionów lat temu w Ameryce Południowej żyło aż 200 gatunków torbaczy, z których do dnia dzisiejszego nie przetrwał jednak żaden. Dydelfy zaczęły pojawiać się między 10 a 3 milionem lat temu, wówczas zresztą nastąpiło największe zróżnicowanie wśród torbaczy - mimo ich mnóstwa podgatunków i gatunków różniły się przede wszystkim rozmiarem. Część z nich prowadziła naziemny tryb życia, część -nadrzewny. Niektóre były wszystkożerne, jak dzisiejszy dydelf, inne zaś mięsożerne lub owadożerne. Jednak już około 5 milionów lat temu torbacze zaczęły powoli zanikać - spowodowała to konkurencja ze strony ssaków łożyskowych, które zaczęły przybywać na tereny zamieszkane przez torbacze przez Przesmyk Panamski, który łączy Amerykę Południową z Północną. Torbacze w większości przegrywały rywalizację o pożywienie. Ponadto nastąpiły wówczas silne zmiany klimatyczne, których większość torbaczy nie potrafiła przetrwać. Dydelf wirginijski, dzisiaj najpopularniejszy, żył na terenie Ameryki Północnej zaledwie kilkaset tysięcy lat temu. Dydelf ten szybko rozprzestrzenił się do Ameryki Środkowej, a duże zdolności adaptacyjne pozwalają mu wciąż rozszerzać swoje terytorium - coraz częściej można spotkać te zwierzęta na północnych krańcach Ameryki Południowej.